الاحبار كوفت و به او گفت : اى يهودى زاده « 1 » ، تو را چه رسد كه در بارهء احكام مسلمانان نظر بدهى ؟ سخن خدا از گفتهء تو درستتر است كه فرموده است : * ( الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ الله ، فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) * . « 2 » فائده در اصول ( مدارك قديمى و معتبر ) تاريخى آمده است كه : ابو ذر غفارى روزى به مجلس عثمان بن عفّان وارد شد ، خليفه گفت : اگر كسى زكات مالش را داده باشد ، آيا ديگرى حقى به مال او دارد ؟ كعب الاحبار گفت : نه ، اى امير مؤمنان ! پس ابو ذر به سينهء كعب كوفت و گفت : دروغ گفتى اى يهودى زاده ! سپس اين آيه را تلاوت كرد : * ( لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ ) * . . . « 3 » سپس گفت : آيا نمىبينى كه مسلمان ( متمكَّن ) ، بجز زكات ، حقها ( هزينه ها ) ى ديگرى نيز بايد بپردازد . « 4 » نتيجه اى مهم اين نظريّه را در بارهء اموال ، با نظريّهء امام صادق « ع » در بارهء « زكات باطنى ( غير رسمى ) » - كه در فصل چهل و يكم از باب دوازدهم خواهد آمد « 5 » - مقايسه كنيد ، زيرا كه سرچشمهء هر دو يكى است . و آنچه از اين تعاليم اسلامى و نظاير آنها به دست مىآيد ، اين است كه ملاك در بخشيدن مال از بين بردن فقر از عرصهء جامعهء اسلامى و زندگى انسان

--> « 1 » يهوديان در كشورهاى اسلامى محترمند و حقوقشان محفوظ است ، و در صورتى كه مسلمان شوند ، در حكم مسلمانان ديگرند . بنا بر اين ، تعبير جناب ابو ذر بايد اشاره اى باشد به نفوذى بودن كعب . « 2 » « تفسير قمى » 1 / 51 - 52 ؛ « بحار » 22 / 426 . « 3 » آيهء مباركه و ترجمهء آن ، در آغاز فصل ، گذشت . « 4 » « الغدير » 8 / 295 . « 5 » ( جلد ششم ) .